Początki siedleckiego Szpitala pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny sięgają XVIII wieku
W roku 1793, z fundacji księżnej Aleksandry Ogińskiej powstał drewniany obiekt przy ulicy Starowiejskiej, w którym rozpoczął działalność przytułek dla ubogich, starców i kalek. Na stałe zatrudniony był tam lekarz. Obiekt zapoczątkował trwającą do dzisiaj tradycję lecznictwa stacjonarnego, udzielając pomocy wszystkim chorym. W 1832 roku rozpoczął działalność Szpital pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny przy ulicy Starowiejskiej 15, składający się z pięciu oddziałów: chirurgicznego, wewnętrznego, położniczego, ginekologicznego oraz zakaźnego z pododdziałem gruźliczym. Gmach Szpitala był okazałą budowlą, będącą nowoczesną, jak na tamte czasy placówką medyczną, w działaniu zbliżoną do obecnie działających szpitali. Nadal jednak pozostał schronieniem dla biednych i chorych